رمزگشایی نامه ناپلئون با هوش مصنوعی، این بار به یک سند تاریخی از سال ۱۸۰۹ رسید: کارتر چرچ، مهندس هوش مصنوعی در SentinelOne، گزارش کرده GPT-6 Astra به او در بازسازی و خواندن نامه‌ای رمزدار کمک کرده است. این کار با یک اسکن تاریخی آغاز شد و حدود شش ساعت زمان اجرای مدل برد. سند برای مارمون فرستاده شده بود؛ اما ناپلئون شخصاً آن را ننوشته بود.
نامه رمزگشایی‌شده چه بود؟
نامه برای آگوست دو مارمون، ژنرال فرانسوی، تهیه شده بود. دستور اولیه از ناپلئون به پسرخوانده‌اش اوژن دو بوآرنه، نایب‌السلطنه ایتالیا، می‌خواست اطلاعات مربوط به موقعیت ارتش‌های فرانسه و متحدان را در نامه‌ای رمزدار به مارمون برساند. بنابراین متن رمزگشایی‌شده پیامی است که از ستاد اوژن فرستاده شد؛ نسبت‌دادن نگارش مستقیم آن به ناپلئون دقیق نیست.
هوش مصنوعی چطور با رمز مقابله کرد؟
تنها تصویر شناخته‌شده از نامه، چاپی کم‌کیفیت در یک مجله تاریخی ارتش فرانسه در سال ۱۹۶۹ بود. این رمز تاریخی ۱۸۰۹ شامل حدود ۱٬۳۰۰ واحد رمزی و ۱۵۵ نشانه متفاوت بود. بخشی از جدول رمز، معنای ۳۳ نشانه را از پیش ثبت کرده بود؛ باقی نشانه‌ها باید از روی الگوهای متن و تکرارشان بررسی می‌شدند. این نمونه از رمزنگاری تاریخی بود و درباره سامانه‌های رمزنگاری امروزی چیزی ثابت نمی‌کند.
مراحل بازسازی و رمزگشایی
- مدل تصویر سند را به ردیف‌های کوچک‌تر تقسیم کرد و نشانه‌ها را خواند؛ این مرحله برای تبدیل تصویر کم‌کیفیت به داده قابل بررسی لازم بود.
- نشانه‌های تکراری را با هم تطبیق داد و جدول ناقص رمز را به‌عنوان نقطه شروع به کار برد.
- برای آزمودن نگاشت‌های احتمالی، از کدنویسی و جست‌وجوی محاسباتی مبتنی بر الگوهای زبان فرانسوی استفاده شد؛ روش گزارش‌شده شامل الگوریتم «بازپخت شبیه‌سازی‌شده» بود.
- پیشنهادهای رمزگشایی در سراسر سند دوباره بررسی و با متن تاریخی و منابع مربوط به دستور اولیه مقایسه شدند.
متن نامه چه اطلاعاتی داشت؟
بازسازی چرچ نامه را به اواخر مارس ۱۸۰۹ نسبت می‌دهد. متن درباره موقعیت نیروهای فرانسوی و متحدان در چند منطقه اروپا، از جمله نیروهای باواریا، لهستان، زاکسن و ایتالیا صحبت می‌کند و به احتمال درگیری پیش‌رو با اتریش اشاره دارد. بخشی از محتوای نامه با دستور باقی‌مانده ناپلئون به اوژن هم‌خوانی دارد؛ همین تطبیق تاریخی یکی از راه‌های سنجش معقول‌بودن خوانش جدید بود.
نتیجه چگونه راستی‌آزمایی شد؟
چرچ نسخه کامل پژوهش، جدول نشانه‌ها و ابزارهای بازتولید نتیجه را منتشر کرده است. ساتوشی توموکیو، پژوهشگر ژاپنی که پایگاه Cryptiana را برای ثبت رمزهای تاریخی حل‌نشده نگهداری می‌کند، نتیجه را بررسی کرد و مدخل نامه را حل‌شده علامت زد. این بررسی مستقل مهم است، چون متن تولیدشده توسط یک مدل زبانی به‌تنهایی اثبات رمزگشایی درست محسوب نمی‌شود.
این اتفاق درباره توانایی هوش مصنوعی چه می‌گوید؟
نمونه مارمون نشان می‌دهد یک مدل چندوجهی می‌تواند در یک پروژه خاص، خواندن تصویر، تحلیل الگو، کدنویسی و جست‌وجوی تاریخی را در یک روند کاری کنار هم قرار دهد. بااین‌حال، این آزمایش درباره یک رمز تاریخی با بخشی از کلید ازپیش‌معلوم و شواهد قابل تطبیق است. از آن نمی‌توان نتیجه گرفت که GPT-6 Astra یا مدل‌های هوش مصنوعی قادرند رمزنگاری مدرن را به‌طور کلی بشکنند. خود چرچ نیز تأکید کرده که ارزش کار، انجام یک روند چندمرحله‌ای از روی تصویر بود؛ نه اثبات شکستن سامانه‌های امن امروزی.
برای دیدن نمونه دیگری از پژوهش‌های تازه در حوزه زیرساخت هوش مصنوعی، گزارش ماهواره آزمایشی گوگل و بررسی تراشه‌های TPU در مدار را بخوانید.
جمع‌بندی
GPT-6 Astra در پروژه کارتر چرچ به بازسازی و رمزگشایی یک نامه تاریخی ۱۸۰۹ کمک کرد؛ کاری که از یک تصویر آغاز شد و حدود شش ساعت اجرای مدل به طول انجامید. یافته‌ها با متن دستور تاریخی و بررسی یک پژوهشگر مستقل سنجیده شدند. این خبر نمونه‌ای جالب از کار چندمرحله‌ای هوش مصنوعی است، اما درباره رمزهای تاریخی و موردی صحبت می‌کند و نباید آن را معادل شکستن رمزنگاری امروز دانست.
منابع و اعتبار تصاویر: گزارش پژوهش و اسکن نامه در وب‌سایت کارتر چرچ؛ گزارش زمینه تاریخی و ارزیابی متخصصان در Live Science؛ گزارش فارسی اولیه در دیجیاتو. پرتره مارمون: Wikimedia Commons، مالکیت عمومی. پرتره ناپلئون: The Metropolitan Museum of Art، CC0.
پرسش‌های متداول
چه کسی رمز نامه ناپلئونی را با کمک هوش مصنوعی باز کرد؟
کارتر چرچ، مهندس هوش مصنوعی در SentinelOne، گزارش داد که از GPT-6 Astra برای خواندن و تحلیل تصویر نامه استفاده کرده است.
آیا این نامه را خود ناپلئون نوشته بود؟
خیر. ناپلئون دستور ارسال اطلاعات رمزدار را به اوژن دو بوآرنه داد. نامه برای ژنرال آگوست دو مارمون تهیه و از ستاد اوژن فرستاده شد.
آیا GPT-6 Astra رمزنگاری مدرن را شکسته است؟
این خبر درباره یک رمز تاریخی متعلق به ۱۸۰۹ است. نتیجه آن را نباید به شکستن رمزنگاری‌های مدرن تعمیم داد.
چطور صحت رمزگشایی بررسی شد؟
خوانش با دستور تاریخی مرتبط مقایسه شد و ساتوشی توموکیو، پژوهشگر رمزهای تاریخی و نگهدارنده Cryptiana، آن را بررسی و حل‌شده ثبت کرد.
اولین دیدگاه مفید درباره این مطلب را شما بنویسید.