سرور HP ProLiant DL360 Gen10

بررسی سرور HP ProLiant DL360 Gen10 SFF

سرور HP ProLiant DL360 Gen10 یک پلتفرم رک‌مونت 1U با تمرکز بر تراکم پردازشی است. نسخه SFF برای استفاده از درایوهای کوچک طراحی شده و امکان تنظیم منابع متناسب با نیازهای زیرساختی را فراهم می‌کند. ظرفیت پردازشی، حافظه و ذخیره‌سازی نهایی به قطعات انتخاب‌شده وابسته است؛ نام مدل شاسی به‌تنهایی مشخص‌کننده منابع نصب‌شده نیست.

پردازنده و ساختار دو سوکتی

این نسل از پردازنده‌های Intel Xeon Scalable نسل اول و دوم پشتیبانی می‌کند. انتخاب پردازنده باید با نسخه مادربرد، BIOS و مجموعه خنک‌کننده دستگاه تطبیق داده شود؛ پشتیبانی یک خانواده در سطح نسل سرور به معنی امکان ارتقای هر دستگاه موجود به همه مدل‌های آن خانواده نیست. پلتفرم دارای دو سوکت پردازنده است. در کانفیگ دو پردازنده‌ای باید دو CPU همسان و تجهیزات خنک‌کننده مناسب استفاده شود. وجود دو سوکت به معنی نصب دو پردازنده در مدل پایه نیست.

گزینه‌های پردازنده این محصول به صورت بسته دو عددی با برچسب 2x تعریف شده‌اند. این ساختار انتخاب یک جفت پردازنده همسان را فراهم می‌کند. پردازنده‌های پرمصرف به هیت‌سینک، فن و توان تأمین برق مناسب نیاز دارند.

حافظه و تعادل منابع

حافظه ECC برای زیرساخت سروری و کاهش خطاهای حافظه اهمیت دارد. در استفاده از چند ماژول، نوع ماژول و قواعد چیدمان حافظه باید رعایت شود. ECC بودن به‌تنهایی جای تطبیق مشخصات ماژول با سیستم را نمی‌گیرد؛ نوع Registered یا Load Reduced، ظرفیت و مشخصات فنی باید بررسی شوند. سرعت مؤثر حافظه تابع پردازنده و چیدمان DIMMهاست و ممکن است پایین‌تر از سرعت اسمی ماژول باشد.

ذخیره‌سازی SFF و کنترلر

درایوهای 10K و 15K گزینه‌هایی برای ذخیره‌سازی مکانیکی سروری هستند. سرعت رابط 6G یا 12G با سرعت انتقال واقعی داده یکسان نیست. عملکرد نهایی به الگوی دسترسی، تعداد درایوها و تنظیمات کنترلر وابسته است. برای درایو SAS وجود کنترلر SAS سازگار ضروری است؛ شاسی، بک‌پلین، کابل‌ها و کدی باید متناسب با نسل دستگاه انتخاب شوند. در Gen11 تطبیق حامل BC و در نسل‌های قبل تطبیق حامل مربوط به همان شاسی اهمیت دارد.

کاربرد و محدودیت‌ها

این پلتفرم می‌تواند با کانفیگ متناسب برای سرویس‌های سازمانی، مجازی‌سازی و پایگاه داده به کار رود. تعداد ماشین‌های مجازی و توان پاسخ‌گویی را نمی‌توان بدون دانستن CPU، RAM و ذخیره‌سازی تعیین کرد. ظرفیت رم، کارایی ذخیره‌سازی و پهنای باند شبکه باید همراه با توان پردازنده سنجیده شوند. قابلیت مدیریت iLO به مدیریت زیرساخت کمک می‌کند؛ امکانات پیشرفته آن ممکن است به مجوز جداگانه نیاز داشته باشد. پشتیبانی از یک شتاب‌دهنده یا GPU باید با ماتریس رسمی همان مدل و تجهیزات نصب‌شده تطبیق داده شود.